ΑΓΓΛΙΚΑ Letter_size Contrast TextToSpeech
ESPA
Βιβλιοθήκη

Warning: Undefined array key "attachment_gr" in /opt/websites/main/studentsupport/scripts/functions.php on line 111

Warning: Undefined array key "attachment_label_gr" in /opt/websites/main/studentsupport/scripts/functions.php on line 112

Warning: Undefined array key "attachment_lang_gr" in /opt/websites/main/studentsupport/scripts/functions.php on line 113
Η Θλίψη και η Οργή. Χόρχε Μπουκάι
ShareThis
Δημοσίευση: 22-03-2020 11:31

Μια σύντομη ιστορία, που πραγματεύεται τα συναισθήματα της θλίψης και του θυμού. Μοιάζει συχνά τον θυμό  να τον αναγνωρίζουμε πιο εύκολα, αλλά, αν κοιτάξουμε πιο προσεκτικά, αν «σκάψουμε» λίγο πιο κάτω, συναντάμε πέρα από έναν θυμωμένο άνθρωπο, κάποιον που έχει πληγωθεί, έχει πονέσει. Κάπου εκεί μες τον θυμό υπάρχει και θλίψη…

Η Θλίψη και η Οργή

Χόρχε Μπουκάι

Ιστορίες να σκεφτείς, Εκδόσεις Opera

«Ήταν μια φορά και έναν καιρό, μια πανέμορφη λίμνη. Ήταν μια λίμνη με νερά κρυστάλλινα και καθαρά, όπου κολυμπούσαν ψάρια όλων των χρωμάτων, κι όπου όλες οι αποχρώσεις του πράσινου λαμπύριζαν διαρκώς…

Ως εκείνη τη μαγική και διάφανη λίμνη έφτασαν η θλίψη και η οργή για να κάνουν μπάνιο παρέα.

Και οι δυο έβγαλαν τα ρούχα τους και, γυμνές, μπήκαν στη λίμνη.

Η οργή, που βιαζόταν (όπως συμβαίνει πάντα στην οργή, χωρίς να ξέρει γιατί) έκανε μπάνιο στα γρήγορα, κι ακόμα πιο γρήγορα βγήκε από το νερό…

Αλλά η οργή είναι τυφλή-ή τέλος πάντων, δεν βλέπει ξεκάθαρα την πραγματικότητα. Έτσι, γυμνή και καθαρή, φόρεσε βγαίνοντας από το νερό, το πρώτο ρούχο που βρήκε…

Και συνέβη εκείνο το ρούχο να μην είναι το δικό της, αλλά της θλίψης…

Και έτσι, ντυμένη θλίψη, η οργή έφυγε.

Πολύ ήρεμη, πολύ γαλήνια, διατεθειμένη, όπως πάντα να παραμείνει σε όποιο μέρος βρίσκεται, η θλίψη τελείωσε το μπάνιο της και-χωρίς καμιά βιασύνη-ή καλύτερα, χωρίς συναίσθηση του χρόνου που περνάει, τεμπέλικα και αργά βγήκε από τη λίμνη.

Στην όχθη συνειδητοποίησε ότι τα ρούχα της δεν ήταν πια εκεί.

Όπως όλοι ξέρουμε, αν υπάρχει κάτι που δεν αρέσει καθόλου στη θλίψη είναι να μένει γυμνή. Έτσι, φόρεσε το μοναδικό ρούχο, που υπήρχε δίπλα στη λίμνη: το φόρεμα της οργής.

Λένε ότι από τότε, πολλές φορές συναντάμε την οργή τυφλή, σκληρή, τρομερή και θυμωμένη. Αλλά αν σταματήσουμε για λίγο και κοιτάξουμε καλύτερα, καταλαβαίνουμε ότι αυτή οργή, που βλέπουμε είναι μόνο μια μεταμφίεση, κι ότι πίσω από την όψη της οργής, στην πραγματικότητα κρύβεται η θλίψη.»  

Επιλογή παράθεσης από

Σαγιαδινού Μαρία

Κλινική Ψυχολόγος


Επιστροφή